Spis treści
Tragiczny wybuch gazu w Szczyrku
4 grudnia 2019 roku w Szczyrku doszło do tragicznego wybuchu gazu, który zrównał z ziemią solidny, murowany dom jednorodzinny przy ulicy Leszczynowej. W wyniku tej katastrofy zginęło osiem osób, w tym czworo dzieci, stanowiących wielopokoleniową rodzinę. Wydarzenie to wstrząsnęło lokalną społecznością i odbiło się szerokim echem w mediach.
Akcja ratunkowa po wybuchu była niezwykle trudna i długotrwała, trwała prawie dwadzieścia godzin. Strażacy prowadzili działania ręcznie, przeszukując rumowisko w poszukiwaniu ofiar. Zidentyfikowanie wszystkich ciał wymagało badań DNA ze względu na skalę zniszczeń, co dodatkowo świadczy o sile eksplozji.
„Ja byłam na strychu, gdy wybuchło. Aż mnie rzuciło. Taki był podmuch. Nie wiedziałam, co się dzieje, czy to u mnie, czy gdzie indziej, dopiero po chwili zobaczyłam, że dom sąsiadów przestał istnieć.”
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Sprawa tragicznego wybuchu gazu w Szczyrku była przedmiotem rozprawy w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach, gdzie zapadły istotne rozstrzygnięcia. Na sali sądowej, mimo nieobecności oskarżonych, byli obecni bliscy ofiar tragedii, w tym Katarzyna K., Patrycja K. oraz Krystyna J.-H. Ich obecność podkreślała wagę i emocjonalny wymiar procesu.
Sędzia Paweł Kudelski, przewodniczący składu orzekającego, w uzasadnieniu wyroku wskazał na liczne zaniedbania, które przyczyniły się do katastrofy. Podkreślił, że zarówno w dokumentacji, jak i w samych pracach prowadzonych przy sieci gazowej, doszło do rażących nieprawidłowości. Te nieprawidłowości miały bezpośredni wpływ na wybuch.
„- To była rozbudowa sieci gazowej. Taka była wydana zgoda, jej częścią tylko było wykonanie przyłącza gazowego. Od początku inwestycji dochodzi do rażących zaniedbań w dokumentacji, jak i w wykonywanych pracach. Częstokroć najpierw wykonywano prace, a dopiero potem sporządzano dla nich dokumentację.”
Jakie błędy techniczne zidentyfikowano?
Sędzia Paweł Kudelski szczegółowo przedstawił błędy techniczne i proceduralne, które doprowadziły do wybuchu w Szczyrku. Zaznaczył, że fragment sieci gazowej wykonano z użyciem tak zwanego „kreta”, urządzenia o niskiej precyzji, co mogło przyczynić się do uszkodzenia infrastruktury. Kluczowe było również zaniechanie użycia detektorów, które mogły wykryć podziemne instalacje.
Mimo powszechnej wiedzy o obecności gazu w miejscu prowadzenia prac, nie podjęto odpowiednich środków ostrożności. Sąd podkreślił, że pracownicy, ich szef oraz pozostali oskarżeni byli świadomi istnienia sieci gazowej. Prace kontynuowano nawet po stwierdzeniu uszkodzenia wodociągu, co wskazuje na lekceważenie potencjalnego ryzyka.
„- Wiedza o tym, że gaz jest, że płynie, była. Wiedzieli o tym pracownicy, wiedział ich szef i pozostali oskarżeni. Mimo że oskarżeni twierdzą inaczej, nikt nie zataił, że płynie tam gaz.”
Czy umyślność była wykluczona?
Wyroki wydane przez sąd okazały się niższe niż pierwotnie wnioskował prokurator, co było bezpośrednio związane z brakiem stwierdzenia umyślności działania oskarżonych. Sędzia podkreślił, że choć doszło do katastrofy, sprawa jest wynikiem splotu wielu przyczyn, a działanie oskarżonych zostało zakwalifikowane jako nieumyślne sprowadzenie wybuchu gazu. Uznano, że powinni oni jednak przewidywać możliwość takiego zdarzenia.
Ta kwalifikacja prawna stała się głównym punktem sporu z prokuraturą okręgową w Bielsku-Białej. Prokurator Paweł Bania wskazał, że prokuratura konsekwentnie kwestionowała zmianę kwalifikacji prawnej przyjętą przez sąd pierwszej instancji, argumentując za przyjęciem winy umyślnej. Z tego powodu prokuratura wniosła o zaostrzenie wymierzonych kar.
„- Nawet wówczas, wiedząc, że ‘kret’ uszkodził podziemną infrastrukturę, kontynuowano prace – podkreślił sędzia.”
Prokuratura domaga się zaostrzenia kar
Prokurator okręgowy w Bielsku-Białej, Paweł Bania, jednoznacznie wyraził niezadowolenie z faktu, że sąd nie uznał działań oskarżonych za umyślne. Zdaniem prokuratury, oskarżeni działali z zamiarem umyślnym, co najmniej ewentualnym, co diametralnie zmienia ocenę ich odpowiedzialności. W związku z tym, prokuratura przedstawiła szereg argumentów za przyjęciem winy umyślnej i wniosła o uwzględnienie apelacji oraz zaostrzenie orzeczonych kar.
W szczególności, prokuratura domaga się podwyższenia kary dla szefa firmy, Romana D., do 10 lat pozbawienia wolności, a także odpowiednio niższych, lecz surowszych wyroków dla pozostałych dwóch osób wykonujących przewiert. W odniesieniu do trzech oskarżonych odpowiedzialnych za wcześniejsze wykonanie gazociągu, wyrok sądu pierwszej instancji, przekraczający 4 lata więzienia, był zgodny ze stanowiskiem prokuratury.
Rodzina oczekuje sprawiedliwości
Bliscy ofiar tragedii w Szczyrku wyrażają przekonanie, że liczba osób na ławie oskarżonych jest niewystarczająca w stosunku do skali zaniedbań i odpowiedzialności. Katarzyna Kaim-Nogieć, która straciła w wybuchu swoich rodziców i jedynego syna Szymona, podkreśliła trudność całej sytuacji. Mimo to, rodzina dąży do doprowadzenia sprawy do końca na obecnym etapie, licząc na ostateczne uprawomocnienie się wyroku.
Ewentualne dalsze wątki śledztwa oraz kwestia odpowiedzialności innych osób mogą być rozpatrywane dopiero po prawomocnym zakończeniu obecnego postępowania sądowego. Rodzina ofiar wyraża nadzieję na szybki finał, pomimo że od tragedii minęło już ponad cztery lata. Cała sytuacja wprowadziła wiele zamieszania i bólu w ich życiu.
„Jako cała rodzina podzielamy przekonanie, że liczba osób na ławie oskarżonych jest niewystarczająca. Jednak sprawa została poprowadzona w taki sposób, że obecnie obejmuje sześć osób i na tym etapie chcielibyśmy doprowadzić ją do końca - mówiła Katarzyna Kaim-Nogieć, która straciła rodziców i jedynego syna Szymona.”
Kto został skazany?
Sąd wydał wyroki wobec sześciu oskarżonych w sprawie wybuchu gazu w Szczyrku. Najsurowszą karę otrzymał Roman D., szef firmy budowlanej z Bielska-Białej, odpowiedzialnej za zlecenie przewiertu, który został skazany na 6 lat pozbawienia wolności. Pracownicy bezpośrednio wykonujący przewiert, Marcin S. i Józef D., otrzymali odpowiednio 4 i 3 lata więzienia za swoje działania.
Kolejna trójka oskarżonych – Jakub K., Ewa K. oraz Marcin K. – została skazana na 4 lata i 2 miesiące więzienia. Osoby te odpowiadały za nieprawidłowości związane z rozbudową sieci gazowej, fałszowanie dokumentacji oraz podżeganie do składania fałszywych zeznań. Wszyscy skazani otrzymali również 10-letni zakaz prowadzenia działalności gospodarczej oraz zostali zobowiązani do wypłaty wysokich odszkodowań i zadośćuczynień dla poszkodowanych rodzin.
Ofiary tragedii w Szczyrku
Wybuch gazu z 4 grudnia 2019 roku był jednym z najbardziej tragicznych wydarzeń w historii Szczyrku. Wśród ofiar znalazła się znana w regionie rodzina Kaim-Nogieć, mocno związana ze środowiskiem narciarskim. W zniszczonym domu mieszkali dziadkowie Józef i Jolanta K., ich syn Wojciech K. (39 lat), który był trenerem narciarskim, wraz z żoną Anną oraz trójką dzieci: Stasiem (3 lata), Marceliną (6 lat) i Michaliną (10 lat). W domu był również ośmioletni wnuk Szymon.
Tragedię przeżyła jedynie Katarzyna Kaim-Nogieć, która w momencie wybuchu przebywała w pracy. Rodzina była ceniona i znana w Szczyrku; stok górujący nad ich domem nosił nazwę Kaimówka, co świadczyło o ich głębokich korzeniach w społeczności i zaangażowaniu w rozwój narciarstwa w regionie. Po katastrofie w mieście ogłoszono żałobę, a wiele wydarzeń kulturalnych zostało odwołanych. 19 grudnia 2019 roku, po uroczystościach pogrzebowych, cała rodzina została pochowana we wspólnym grobowcu.
„To była rodzina rdzennych mieszkańców Szczyrku. Bardzo uczciwa i pracowita. Kochali życie, sport, kochali narty. Chcieli żyć, chcieli pracować” – mówił po tragedii burmistrz miasta Antoni Byrdy.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje.
