Aresztowany dowódca. Co dzieje się z Marcinem J. za kratami?

Dramat w Piasecznie. Gwałt na służbie?

Sprawa, która wstrząsnęła opinią publiczną, rozegrała się w nocy z 2 na 3 stycznia w Oddziale Prewencji Policji w podwarszawskim Piasecznie. Po rzekomej alkoholowej imprezie, młoda policjantka będąca na stażu, miała zostać zgwałcona przez swojego dowódcę, Marcina J. Wydarzenia te szybko odbiły się echem w całej Polsce, stawiając pod znakiem zapytania standardy etyczne w służbach mundurowych.

Zawiadomienie przełożonych nastąpiło z niewytłumaczalnym opóźnieniem, a formalne zatrzymanie podejrzanego funkcjonariusza miało miejsce dopiero po złożeniu oficjalnych zeznań przez pokrzywdzoną. Sąd Rejonowy w Piasecznie ostatecznie podjął decyzję o trzymiesięcznym tymczasowym aresztowaniu Marcina J., co było pierwszym krokiem w jego nowej, ponurej rzeczywistości.

Życie za kratami. Pierwsze dni w areszcie

Dla byłego dowódcy kompanii życie zmieniło się diametralnie w momencie przekroczenia bram aresztu śledczego w Grójcu. Marcin J. został przyjęty zgodnie z rygorystycznymi procedurami dla tymczasowo aresztowanych, rozpoczynając od celi przejściowej, gdzie może spędzić nawet do dwóch tygodni. W tym czasie przechodzi wstępne badania lekarskie i rozmowy psychologiczne, mające na celu ocenę jego stanu.

Funkcjonariusze Służby Więziennej informują go o przysługujących prawach, obowiązkach oraz zagrożeniach, jakie mogą wystąpić podczas pobytu. Już na tym etapie podejmuje się decyzje o umieszczeniu go w odpowiedniej celi mieszkalnej, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i zapobieganie konfliktom, zwłaszcza w przypadku byłych funkcjonariuszy.

Izolacja funkcjonariuszy. Czy policjant ma przywileje?

Jednym z kluczowych aspektów pobytu w areszcie śledczym, zwłaszcza dla byłych funkcjonariuszy służb mundurowych, jest ich izolacja od reszty osadzonych. Przepisy jasno określają konieczność oddzielenia osób, które były pracownikami administracji rządowej lub służb bezpieczeństwa publicznego. Ma to na celu przede wszystkim zapobieganie potencjalnym aktom agresji, zemsty czy zastraszania ze strony innych więźniów.

Jak wielokrotnie podkreślali eksperci, w środowisku więziennym przestępstwa seksualne są jednymi z najgorzej ocenianych, a połączenie statusu policjanta z zarzutem gwałtu tworzy scenariusz wyjątkowo trudny. Dr Paweł Moczydłowski w rozmowie z „Faktem” jasno zaznaczył, że taka sytuacja jest „najgorszym możliwym scenariuszem”, co skutkuje umieszczeniem takich osadzonych w oddziałach chronionych.

„przestępstwa seksualne są w więzieniu jednymi z najgorzej ocenianych”, a połączenie „policjant plus gwałt” to „najgorszy możliwy scenariusz”.

„To nie są żadne przywileje. To izolacja” − zaznaczał [dr Paweł Moczydłowski].

Cela mieszkalna. Zakazy i ograniczenia

Po opuszczeniu celi przejściowej, Marcin J. trafi do celi mieszkalnej, starannie dobranej z uwzględnieniem zaleceń lekarzy, psychologów oraz kryteriów bezpieczeństwa. Tam jednak nie czekają na niego żadne luksusy ani udogodnienia, do których mógł być przyzwyczajony. W celi nie ma mowy o telewizorze, prywatnym telefonie czy dostępie do internetu.

Przepisy w areszcie śledczym są bezwzględne i jasno zabraniają posiadania wszelkich „środków łączności, urządzeń technicznych służących do rejestrowania i odtwarzania informacji”, czy sprzętu komputerowego. Każdy przedmiot, który mógłby w jakikolwiek sposób utrudnić śledztwo, jest kategorycznie zakazany, co skutecznie odcina osadzonego od świata zewnętrznego.

Prawa aresztowanego. Czego może oczekiwać?

Mimo surowego reżimu i licznych ograniczeń, Marcin J. jako tymczasowo aresztowany, zachowuje pewne podstawowe prawa. Każdego dnia przysługuje mu godzinny spacer, a także dostęp do opieki medycznej, która jest gwarantowana każdemu osadzonemu. Ma również prawo do praktykowania wolności religijnej oraz otrzymywania odpowiedniego wyżywienia, dostosowanego do jego potrzeb.

Dodatkowo, aresztowany ma możliwość noszenia własnej odzieży, bielizny i obuwia, pod warunkiem że nie naruszają one wewnętrznego porządku jednostki ani zasad bezpieczeństwa. Może także zawiadomić bliskich o miejscu swojego pobytu oraz kontaktować się z obrońcą bez obecności innych osób, co jest kluczowe dla jego prawa do obrony.

Kontakty ze światem. Co ze spotkaniami z bliskimi?

Niestety, kontakty z rodziną i światem zewnętrznym są ściśle kontrolowane i mocno ograniczone dla osoby tymczasowo aresztowanej. Widzenia z bliskimi są możliwe jedynie po uzyskaniu zgody organu, do którego dyspozycji pozostaje Marcin J., i zazwyczaj przysługuje mu tylko jedno widzenie w miesiącu. Co więcej, odbywa się ono pod stałym nadzorem funkcjonariusza Służby Więziennej i bez możliwości bezpośredniego kontaktu fizycznego.

Korespondencja, z wyjątkiem listów do obrońcy i organów ścigania, również podlega kontroli i przechodzi przez prokuraturę. Rozmowy telefoniczne, choć teoretycznie możliwe, są obwarowane licznymi warunkami. Muszą odbywać się z aparatu samoinkasującego i wyłącznie po uzyskaniu zgody organu prowadzącego sprawę, która może zostać cofnięta w przypadku podejrzenia utrudniania postępowania.

Co dalej ze śledztwem w sprawie gwałtu?

Za murami aresztu w Grójcu, w izolacji i pod stałym nadzorem, Marcin J. będzie czekał na rozwój wydarzeń w sprawie o gwałt, która wstrząsnęła policją w Piasecznie. Tymczasowy areszt ma na celu zabezpieczenie toczącego się śledztwa, które wciąż jest w intensywnej fazie. Prokuratura nie zwalnia tempa w gromadzeniu dowodów i przesłuchaniach.

„W sprawie tej przesłuchiwanych jest kilkanaście osób. Trwają intensywne czynności” − mówił prok. Piotr Antoni Skiba, co oznacza, że podejrzany funkcjonariusz spędzi najbliższe tygodnie w celi, pozbawiony kontaktu ze światem, oczekując na dalsze decyzje prokuratury i sądu, które zadecydują o jego przyszłości.

Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.