Spis treści
Biała łania daniela w Siewierzu
Pod koniec grudnia 2025 roku leśnicy oraz miłośnicy przyrody w lasach Nadleśnictwa Siewierz natknęli się na niezwykłego osobnika. Była to biała łania daniela, często określana mianem „Białej Damy”. Jest to jeden z najrzadszych widoków, jakie można zaobserwować w polskich lasach. Spotkanie miało miejsce na terenie województwa śląskiego, wzbudzając duże zainteresowanie.
Zaobserwowana biała łania daniela została sfotografowana przez Aleksandra Stawarza. W jej tropieniu aktywnie uczestniczył Piotr Filas, który jest znanym w regionie pasjonatem przyrody. Obaj autorzy podkreślają, że uzyskanie tych unikalnych zdjęć wymagało dużej cierpliwości, szybkiego refleksu oraz odrobiny szczęścia. Wysiłek został w pełni nagrodzony przez naturę.
Poprzednie spotkania z danielem
Co ciekawe, grudniowe spotkanie w siewierskich lasach nie było pierwszym kontaktem z tą wyjątkową łanią. Wcześniej Piotrowi Filasowi udało się dostrzec dwie łanie jednocześnie. Jedna z nich była biała, natomiast druga miała niespotykane, czarne umaszczenie. Taka obserwacja dwóch rzadkich osobników jest wyjątkowa.
Niestety, tamto wcześniejsze spotkanie było całkowicie niespodziewane i nie pozwoliło na wykonanie publikowalnych zdjęć. Choć materiał był bezcenny pod względem przyrodniczym, jego jakość nie spełniała wymogów. Tym razem leśnicy przygotowali się do obserwacji, licząc na ponowne pojawienie się białej łani daniela.
Kim jest biała łania daniela?
Daniel zwyczajny, znany naukowo jako Dama dama, to gatunek należący do rodziny jeleniowatych. Zazwyczaj charakteryzuje się rudawobrązowym umaszczeniem, często ozdobionym jaśniejszymi plamkami. Biały osobnik daniela jest prawdziwą rzadkością, która przyciąga uwagę zarówno leśników, jak i biologów. Jego obecność w ekosystemie jest cenna.
Takie zwierzęta, jak biała łania, określa się mianem osobników leucystycznych. Ich nietypowe, jasne umaszczenie nie jest rezultatem albinizmu. Wynika ono z leucyzmu, czyli genetycznego zaburzenia polegającego na znacznym niedoborze lub całkowitym braku pigmentów w skórze i sierści. Leucyzm to inne zjawisko niż albinizm.
Czym różni się leucyzm?
W przeciwieństwie do zwierząt albinotycznych, osobniki leucystyczne posiadają zazwyczaj ciemne oczy. Są one również w pełni sprawne fizycznie i zdrowe, co pozwala im normalnie funkcjonować w środowisku naturalnym. Leucystyczne daniele mogą dożyć naturalnego wieku, podobnie jak ich standardowo umaszczeni kuzyni. Stan zdrowia jest kluczową różnicą.
Głównym minusem jasnego umaszczenia dla zwierząt leucystycznych jest ich zwiększona widoczność. Stają się one znacznie łatwiejsze do zauważenia dla drapieżników w lesie. Pomimo tej wady, ich obecność w siewierskich lasach jest traktowana jako dowód na zdrową różnorodność przyrody i kondycję lokalnych ekosystemów.
„Jeśli komuś wydaje się, że wokół jest „za mało białego”, przyroda czasem sama potrafi to uzupełnić” – żartobliwie komentują autorzy zdjęć.
Sensacja i podziw w lesie
Leśnicy zgodnie podkreślają, że spotkania z takimi rzadkimi okazami powinny wzbudzać przede wszystkim zachwyt i szacunek dla natury. Nie powinny być one postrzegane jako zwykła sensacja, lecz jako unikalna okazja do podziwiania różnorodności biologicznej. Biała łania daniela to żywy symbol bogactwa polskiej przyrody.
Obecność leucystycznego daniela jest dowodem na to, że ekosystemy w Nadleśnictwie Siewierz funkcjonują prawidłowo. Stanowi to również potwierdzenie, że lokalne środowisko sprzyja rozwojowi rzadkich genotypów. Tego typu obserwacje są cennym wskaźnikiem kondycji lasów i są istotne dla biologów.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
