Spis treści
Górnik Alojzy Piontek pod ziemią
23 marca 1971 roku o godzinie 16:06 w kopalni Mikulczyce-Rokitnica w Zabrzu doszło do silnego tąpnięcia. Katastrofa uwięziła pod ziemią 19 górników, w tym 37-letniego Alojzego Piontka. Akcja ratunkowa rozpoczęła się natychmiast, jednak początkowo udało się wydobyć jedynie ośmiu mężczyzn znajdujących się bliżej początku chodnika.
Alojzy Piontek został uwięziony na głębokości 780 metrów, w całkowitej ciemności i pod ogromnym naciskiem skał, ziemi oraz łupków. Siła nacisku na metr kwadratowy liczona była w setkach ton. Mężczyzna spędził tam aż siedem dni bez dostępu do pożywienia i wody, co stanowiło bezprecedensowe wyzwanie dla jego organizmu.
Dramatyczny wyścig z czasem
Kolejne godziny i dni po tąpnięciu były dramatycznym wyścigiem z czasem dla ratowników. Musieli oni ręcznie przedzierać się przez zawalone korytarze w niezwykle trudnych warunkach pod ziemią. Po 48 godzinach akcji ratunkowej dotarto do pierwszego ciała, które należało do Maksymiliana Czapli, jednego z uwięzionych górników.
Następne ofiary śmiertelne katastrofy odnaleziono dopiero piątego dnia od zdarzenia. W całym regionie Śląska ogłoszono żałobę narodową, a nadzieja na odnalezienie kogokolwiek żywego pod ziemią niemal całkowicie zgasła. Sytuacja wydawała się beznadziejna dla pozostałych uwięzionych górników.
Niezwykła determinacja ratownika
Mimo powszechnego zniechęcenia, jeden z ratowników, Stefan Stelmachowicz, nie poddał się. Był on głęboko przekonany, że słyszy stukanie dochodzące spod ziemi, co sugerowało, że ktoś jeszcze żyje. Stefan Stelmachowicz domagał się przyspieszenia prac i narzucił bardzo intensywne tempo akcji ratunkowej, co spotkało się ze sprzeciwem przełożonych.
Jego determinacja była tak duża, że ostatecznie został odsunięty od dalszych działań. Przełożeni uznali, że jego upór i szybkość pracy zagrażają bezpieczeństwu pozostałych ratowników pracujących w kopalni. Mimo to jego intuicja okazała się słuszna, co udowodniły późniejsze wydarzenia.
Jak Piontek przeżył bez jedzenia?
Aby przetrwać siedem dni bez pożywienia i wody, Alojzy Piontek musiał uciekać się do ekstremalnych środków. Pił własny mocz, który zbierał w kasku górniczym, co pozwoliło mu uniknąć odwodnienia organizmu. Próbował także zaspokoić głód, gryząc drewniane elementy, które znalazł w miejscu uwięzienia.
Ratownicy zmierzali do Alojzego Piontka z dwóch stron zawalonego chodnika. W pewnym momencie jeden z nich usłyszał cichy głos, który z czasem stał się wyraźny: „Pomóżcie mi, bo nie mogę stąd wyjść”. To był uwięziony górnik Alojzy Piontek, który nie tracił nadziei na ratunek.
Moment ocalenia i pierwsze słowa
Ratownicy dotarli do Alojzego Piontka po 158 godzinach od katastrofy, czyli ponad sześciu dobach. W chwili tąpnięcia górnik znajdował się w chodniku 508 i został unieruchomiony, między innymi, przez trzonek łopaty. Próbował uwolnić się, drapiąc przeszkodę metalowym elementem lampki górniczej, co świadczy o jego walce o życie.
Ostatecznie udało mu się przeczołgać do niewielkiej przestrzeni, gdzie musiał czekać na ratunek. Kiedy ratownicy dotarli do niego, Alojzy Piontek był skrajnie wyczerpany, ale przytomny. Stwierdził, że jest „z wczorajszej zmiany” i zapytał o wynik meczu Górnika Zabrze z Manchesterem City w Pucharze Zdobywców Pucharów, zupełnie tracąc poczucie czasu.
Trudne piętno katastrofy
Po wydobyciu na powierzchnię, Alojzy Piontek został wyniesiony na noszach. Ratownicy natychmiast zasłonili mu oczy, aby chronić je przed światłem, i podali wodę. Jego ocalenie nazwano „cudem w Zabrzu”, gdyż był to pierwszy przypadek w historii górnictwa, kiedy zasypany górnik przeżył tak długo pod ziemią bez jedzenia i wody.
Wydarzenia pod ziemią odcisnęły piętno na życiu Alojzego Piontka. Nigdy już nie wrócił do pracy w kopalni, co było wynikiem traumatycznych przeżyć. Otrzymał rentę z powodu urazu psychicznego i choroby zawodowej. Zmarł w październiku 2005 roku w wieku 70 lat i został pochowany na cmentarzu w Zabrzu-Rokitnicy.
"Nie wchodzi się dwa razy w paszczę diabła" - mówił Alojzy Piontek, odnosząc się do swojej decyzji o niepowrocie pod ziemię.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje.
