Spis treści
Wędkarze z jeziora Bikcze z obietnicą pomocy
Malowniczo położone jezioro Bikcze, znane z czystej wody i bogactwa wodnego życia, miało zostać wzbogacone o imponującą partię 150 kilogramów szczupaków. Polski Związek Wędkarski w Lublinie z dumą ogłosił plany zarybienia, licząc na szlachetny odzew ze strony lokalnej społeczności wędkarzy. I faktycznie, odzew się pojawił, lecz jego prawdziwe intencje okazały się być daleko od altruizmu.
Niedługo po ogłoszeniu planów zarybienia, do lubelskiego oddziału PZW zgłosił się miejscowy wędkarz, deklarując bezinteresowną pomoc. Mężczyzna, dobrze znający specyfikę jeziora i dysponujący własną łódką, zaproponował wsparcie w rozprowadzeniu ryb po akwenie. Nikt jednak nie spodziewał się, że ta oferta okaże się zaledwie preludium do kradzieży, mającej na celu wzbogacenie prywatnych zapasów, a nie akwenu.
"Mam łódkę, znam jezioro, pomożemy wam z kolegą" - zaproponował.
Czy PZW zawierzyło zbyt łatwo?
PZW, z ufnością godną lepszej sprawy, z zadowoleniem przyjęło propozycję pomocy. Dwóch mężczyzn stawiło się z łodzią, by, jak deklarowali, rozwieźć ryby po całym akwenie. Nikt nie podejrzewał, że za maską solidności kryje się chęć niecnego procederu, który miał zrujnować cały projekt zarybiania jeziora Bikcze.
To klasyczny przykład naiwności zderzonej z bezwzględnym sprytem. Oczywiście, PZW doceniało każdą formę zaangażowania, jednak w tym przypadku szczere intencje zarządu zderzyły się z cynicznym planem. Okazało się, że "bezinteresowna" pomoc była tylko pretekstem do realizacji własnych, mniej szlachetnych celów.
"Ponieważ bardzo cenimy sobie tego typu pomoc, kontrolę wędkarzy, jak również transparentność w trakcie całego procesu zarybień, oczywiście przystaliśmy na tą propozycję. Zgodnie z zapowiedzią stawiło się dwóch mężczyzn z łodzią, którzy otrzymali 150 kg szczupaka do rozwiezienia po jeziorze" - informują wędkarze. "Jak się jednak później okazało, oferowana pomoc nie była do końca bezinteresowna."
Niewybredne cwaniactwo z historycznym kontekstem
Panowie z wyjątkową ochotą załadowali cenne ryby na swoją łódkę, nie szczędząc przy tym górnolotnych słów o potrzebie zarybiania i dbałości o środowisko. Ich teatralna postawa miała odwrócić uwagę od oczywistego własnych korzyści. Jak zauważył już w 1840 roku ks. Jędrzej Kitowicz, ludzkie cwaniactwo ma wyjątkowo długą i barwną historię, niezależnie od epoki czy obiektu pożądania.
Duchowny w swoim "Opisie obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III" z niezwykłą celnością opisywał podobne sceny, choć w kontekście kuchennych knowań. Jego anegdota o kucharzu dolewającym wino do własnego gardła zamiast do potrawy idealnie oddaje mentalność „pomocników” z Bikcza. To dowodzi, że pewne ludzkie skłonności są niezmienne i często przybierają nowe formy.
"Toż samo działo się z winem, którego część do potrawy, a dwie części wlał kucharz do gardła. I gdy kucharz wołał wina do ozora; prawdę mówił, że go potrzebował do ozora, ale do swego, nie do wołowego" - pisał duchowny przez z górą dwustu laty.
Kradzież szczupaków a kara
Finalnie, z obiecanych 150 kilogramów szczupaków, do wód jeziora trafiło zaledwie około 110 kg. Pozostałe blisko 40 kg miało zmienić swoje przeznaczenie z publicznego dobra na prywatny, nielegalny łup. Wędkarze z cichą nadzieją liczyli na to, że odległe i trudno dostępne brzegi jeziora Bikcze zapewnią im dyskrecję, jednak czyn złodziei został szybko zdemaskowany.
Na ich nieszczęście, czujne oko Straży Ochrony Wód PZW Lublin oraz Państwowej Straży Rybackiej w Lublinie okazało się bezlitosne. Mężczyźni zostali zatrzymani na gorącym uczynku, kiedy pełny, zawiązany worek ze skradzionymi rybami znajdował się już na wale przy ich samochodzie. Za tę bezczelną kradzież ryb z jeziora Bikcze grozi im nawet pięć lat pozbawienia wolności, co jest poważnym ostrzeżeniem dla wszystkich "cwaniaków".
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
