Spis treści
Krystian Brodacki nie żyje. Kiedy zmarł?
W nocy z 11 na 12 grudnia 2025 roku odszedł Krystian Brodacki, wybitny polski krytyk jazzowy, pianista, pisarz i historyk. Zmarł w szpitalu w Wyszkowie, mając 88 lat. Był postacią wielowymiarową, łączącą w sobie role menedżera kultury, wydawcy, fotografa i podróżnika. Jego odejście to znacząca strata dla polskiej sceny jazzowej i kultury.
Informację o śmierci Brodackiego przekazał Polskiej Agencji Prasowej Paweł Brodowski, redaktor naczelny prestiżowego magazynu „Jazz Forum”. Brodowski zaznaczył w mediach społecznościowych, że Krystian Brodacki urodził się 23 lipca 1937 roku w Krakowie. Ukończył Politechnikę Krakowską oraz Studium Dziennikarskie Uniwersytetu Warszawskiego, rozwijając się muzycznie jako autodidacta.
Dorobek Brodackiego w jazzie
Centralnym punktem jego twórczości jest monumentalna „Historia polskiego jazzu”, wydana w 2010 roku przez PWM, licząca ponad 600 stron. Publikacja ta jest uznawana za jedną z najważniejszych i najbardziej wnikliwych książek poświęconych polskiej muzyce jazzowej. Brodacki przez lata pełnił także funkcję kierownika artystycznego i organizacyjnego zespołu Asocjacja Hagaw w latach 1971–1978.
We wstępie do swojego dzieła, Brodacki cytował Normana Daviesa, podkreślając rolę historyka nie tylko w gromadzeniu faktów, ale i w ich opowiadaniu. Ta zasada odzwierciedlała charakter jego pracy, która była zarówno rzetelna, jak i napisana z wyczuciem. Jego publicystyka zawsze cechowała się szacunkiem do faktów, elegancją języka i silnym temperamentem dziennikarskim. Był również autorem rozdziału o polskim jazzie w anglojęzycznej „History of European Jazz” z 2018 roku.
Działalność stowarzyszeniowa i wydawnicza
Krystian Brodacki aktywnie angażował się w Polskie Stowarzyszenie Jazzowe (PSJ), kierując Sekcją Krytyków w latach 1976–1977. W latach 1982–1986 pełnił funkcję wiceprezesa tej organizacji, znacząco wpływając na rozwój polskiego środowiska jazzowego. Jego działalność obejmowała również redagowanie antologii „Polskie ścieżki do jazzu” w 1980 roku oraz monografii „Follow Namysłowski” cztery lata później.
Jednym z jego unikalnych projektów był Jazz Film Salon, konkurs filmowy w całości poświęcony tematyce jazzowej, który zainicjował i prowadził w latach 1983–1991. Przez osiem edycji, organizowanych w Łodzi, Wrocławiu i Warszawie, zaprezentowano około trzystu filmów dokumentalnych i fabularnych z wielu krajów. Było to jedyne takie wydarzenie na świecie, poświęcone wyłącznie kinu jazzowemu.
Współpraca z mediami i wywiady
Jako dziennikarz muzyczny, Brodacki współpracował z wieloma tytułami. Od 1968 roku był związany z miesięcznikiem „Jazz Forum”, gdzie w latach 1986–1994 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Jego artykuły, recenzje i rozmowy z muzykami zawsze cechowały się głęboką wiedzą i dziennikarską rzetelnością. Wcześniej, w latach 1967–1971, pisał również dla miesięcznika „Jazz”.
Paweł Brodowski wspomina, że Krystian Brodacki opublikował dziesiątki, a może i setki tekstów w „Jazz Forum”. Przeprowadzał rozmowy z największymi artystami światowego jazzu, takimi jak Herbie Hancock, Gil Evans, Ahmad Jamal, Horace Silver czy Wayne Shorter. Relacjonował także najważniejsze festiwale jazzowe na świecie, dostarczając czytelnikom unikalnych perspektyw.
„Opublikował u nas dziesiątki, a może i setki tekstów — wspomina Paweł Brodowski. — Przeprowadzał rozmowy z największymi artystami światowego jazzu, takimi jak Herbie Hancock, Gil Evans, Ahmad Jamal, Horace Silver czy Wayne Shorter. Pisał też relacje z najważniejszych festiwali.”
Miłość do Włoch i jazzu Umbrii
Jednym z ulubionych tematów Krystiana Brodackiego była Italia. Szczególnie ukochał Włochy, a coroczny Umbria Jazz Festival stał się dla niego miejscem pielgrzymek jako korespondenta. Jego reportaże z Umbrii były wyczekiwane przez czytelników, ponieważ łączyły w sobie muzykę, opisy pejzaży, kulturę i osobiste doświadczenia podróży.
Pod szyldem Agencji Wydawniczej PSJ, Brodacki wydał serię zeszytów nutowych, prezentujących kompozycje wybitnych polskich muzyków. Wśród nich znaleźli się Zbigniew Namysłowski, Krzesimir Dębski, Zbigniew Jaremko i Jarosław Śmietana. Zajmował się również wydaniem pierwszego tomu „Historii Jazzu” autorstwa Andrzeja Schmidta.
Zaangażowanie społeczne Brodackiego
Poza działalnością w świecie jazzu, Brodacki wykazywał również zaangażowanie społeczne. W latach 70. współtworzył pismo „U Progu”. W 1980 roku, w okresie narastających niepokojów społecznych w Polsce, założył koło „Solidarności” w redakcji „Przeglądu Technicznego”.
Po 1989 roku kontynuował aktywność publicystyczną, pisząc dla różnych tytułów, w tym „Czasu Krakowskiego”, „Gazety Polskiej” i „Niedzieli”. Szczególnie ważna była jego współpraca z „Tygodnikiem Solidarność”, gdzie przypominał sylwetki osób związanych z ruchem oporu wobec komunizmu. Wraz z profesorem Wojciechem Narębskim, Brodacki nagrał również piosenki z repertuaru Armii Andersa, dokumentując ważny element polskiej historii.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
