Spis treści
Polskie święte w przestrzeni kosmicznej
Dwie nowo odkryte planetoidy otrzymały imiona polskich świętych zakonnic: siostry Faustyny Kowalskiej oraz siostry Urszuli Ledóchowskiej. Informację o nadaniu nazw Faustina oraz Ledochowska oficjalnie ogłosił najnowszy biuletyn Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). To ważne wydarzenie podkreśla znaczenie polskiego dziedzictwa religijnego na arenie międzynarodowej.
Odkrycia tych ciał niebieskich dokonali wspólnie watykańscy astronomowie: o. Richard P. Boyle SJ oraz jego wieloletni współpracownik Kazimieras Černis, pochodzący z Wilna na Litwie. Badacze wykorzystali teleskop VATT Obserwatorium Watykańskiego, zainstalowany na górze Graham w Arizonie. Oprócz polskich świętych, zespół nazwał także inne planetoidy imionami ks. Matteo Galaverniego, o. Bayu Risanto SJ oraz jezuity Garcíi Alabiano, hiszpańskiego teologa.
Kim była święta Faustyna?
Siostra Faustyna Kowalska, żyjąca w latach 1905–1938, była polską zakonnicą i mistyczką, szeroko znaną dzięki objawieniom Jezusa Chrystusa i orędziu o Bożym Miłosierdziu. Jej słynny „Dzienniczek” stał się inspiracją do rozwoju nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia na całym świecie. Kanonizowana została przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku i dziś czczona jest jako „Apostołka Bożego Miłosierdzia”.
Planetoida, której nadano imię Faustina, została odkryta przez zespół astronomów watykańskich 13 listopada 2012 roku. Siedem dni później, 20 listopada 2012 roku, ojcowie Boyle i Černis odkryli kolejną planetoidę, która otrzymała imię Ledochowska. Święta Urszula Ledóchowska (1865–1939) była polską zakonnicą i założycielką Zgromadzenia Sióstr Serca Jezusa Konającego, którego misja skupia się na głoszeniu miłości Serca Jezusowego, edukacji oraz służbie najbardziej potrzebującym. Została kanonizowana w 2003 roku.
Jak nadaje się nazwy planetoidom?
Proces nadawania nazw planetoidom jest złożony i ściśle prowadzony przez specjalny zespół Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). Początkowo, gdy planetoida zostaje odkryta, otrzymuje ona jedynie „oznaczenie tymczasowe”, które opiera się na dacie odkrycia i jest zapisywane za pomocą symboli. To dopiero pierwszy krok w długiej procedurze identyfikacji nowych obiektów kosmicznych.
Po nadaniu stałego numeru, odkrywcy planetoidy są proszeni o zaproponowanie konkretnej nazwy, która zastąpi tymczasowe oznaczenie. Proponowana nazwa jest poddawana szczegółowej ocenie i musi spełniać rygorystyczne wytyczne określone przez IAU. Nazwa taka nie może przekraczać szesnastu znaków i zazwyczaj zapisywana jest jako jedno słowo, co wymaga kreatywności i zwięzłości.
Czy istnieją ograniczenia w nazewnictwie?
Zasady IAU jasno określają, jakie nazwy są dopuszczalne, a jakie nie. Nazwy planetoid muszą być przede wszystkim możliwe do wymówienia w przynajmniej jednym uznanym języku i absolutnie nie mogą być obraźliwe. Istnieją także konkretne zakazy dotyczące użycia nazw osobistych zwierząt domowych, produktów komercyjnych czy współczesnych postaci politycznych lub wojskowych. Te wytyczne mają zapewnić uniwersalny i neutralny charakter nazw.
Po pomyślnym zatwierdzeniu przez Międzynarodową Unię Astronomiczną, planetoida staje się znana pod swoją oficjalną nazwą. Jest ona zapisywana w formacie „(numer) Nazwa”. Przykładowo, w przypadku uhonorowanych polskich świętych, oficjalne nazwy to (798737) Faustina i (798772) Ledochowska. Takie nazewnictwo zapewnia jednoznaczność i porządek w katalogu ciał niebieskich.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
