Spis treści
Ostatnie pożegnanie prof. Strzembosza
W środę 22 października 2025 roku w Warszawie odbyły się uroczystości pogrzebowe profesora Adama Strzembosza. Wybitny prawnik spoczął na Cmentarzu Stare Powązki. Przed pochówkiem, o godzinie 12:30, w Konkatedrze Matki Bożej Zwycięskiej miała miejsce msza święta. Uroczystości te poprzedził różaniec w intencji zmarłego.
Zgodnie z wyraźną wolą rodziny, pogrzeb prof. Adama Strzembosza miał charakter prywatny i nie przybrał formy oficjalnej uroczystości państwowej. Rodzina zaapelowała, aby zamiast kupowania kwiatów, wspierać Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny prowadzony przez Fundację Rodzin Adopcyjnych w Otwocku. Po zakończeniu mszy świętej wolontariusze zbierali datki na ten cel do specjalnych puszek.
Kto pożegnał profesora?
Wśród licznie zgromadzonych żałobników obecny był m.in. były minister sprawiedliwości Adam Bodnar. Wcześniej, po śmierci profesora Strzembosza, Bodnar podkreślał jego autorytet moralny oraz niezależność i odwagę. Słowa Bodnara świadczą o głębokim szacunku dla dziedzictwa zmarłego prawnika.
Wieniec kondolencyjny przesłał także premier Donald Tusk, co świadczy o uznaniu zasług profesora na najwyższym szczeblu państwowym. W księdze kondolencyjnej pojawiły się wpisy podkreślające jego wyjątkową rolę.
"Z wielkim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci Profesora Adama Strzembosza (...) był dla mnie i dla wielu prawników w Polsce wielkim autorytetem moralnym, wzorem niezależności i odwagi. Całym swoim życiem udowadniał, że praworządność, prawa człowieka i sprawiedliwość nie są pustymi słowami, ale zobowiązaniem wobec wspólnoty i państwa. Profesor Strzembosz należał do pokolenia, które w najtrudniejszych momentach historii potrafiło zachować wierność zasadom. Jako Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego budował autorytet wymiaru sprawiedliwości w wolnej Polsce, a także wspierał młodsze pokolenia prawników w dążeniu do niezależności sądów (...) Miałem zaszczyt wielokrotnie spotykać się z Profesorem, rozmawiać o kondycji państwa prawa i o roli, jaką każdy z nas ma do odegrania w jego obronie. Te rozmowy na zawsze pozostaną dla mnie bezcennym drogowskazem" - pisał po jego śmierci.
Oprócz oficjalnych kondolencji, w księdze wpisano również: "Odszedł człowiek wielkiej mądrości, autorytetu, i wielkich wartości moralnych. Cześć jego pamięci". Te słowa odzwierciedlają powszechne uznanie dla postaci profesora Adama Strzembosza.
"Odszedł człowiek wielkiej mądrości, autorytetu, i wielkich wartości moralnych. Cześć jego pamięci" - wpisano w księdze kondolencyjnej.
Kim był profesor Adam Strzembosz?
Profesor Adam Strzembosz urodził się 11 września 1930 roku w Warszawie. W 1949 roku ukończył maturę, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Warszawskim. W 1953 roku uzyskał magisterium z prawa międzynarodowego, co stanowiło fundament jego dalszej kariery naukowej i zawodowej. Jego wszechstronne wykształcenie przygotowało go do pełnienia wielu ważnych funkcji.
Od 1963 roku Strzembosz związał się z pracą naukową, rozpoczynając karierę w Zakładzie Kryminologii Polskiej Akademii Nauk. Tam w 1969 roku obronił doktorat, a w 1979 roku uzyskał habilitację. Jego specjalizacje obejmowały kryminologię oraz przestępczość nieletnich, dziedziny, w których stał się uznanym ekspertem. Równolegle rozwijał swoją ścieżkę sędziowską.
Kariera sędziowska i działalność opozycyjna
W latach 1968–1981 Adam Strzembosz pracował jako sędzia w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, po wcześniejszym odbyciu aplikacji i pracy jako asesor. Po 1980 roku aktywnie zaangażował się w działalność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność", gdzie pełnił kluczowe funkcje w strukturach związku. To zaangażowanie świadczyło o jego niezłomnej postawie.
Wprowadzenie stanu wojennego w Polsce miało bezpośrednie konsekwencje dla jego kariery: został pozbawiony stanowisk i poddany represjom. Mimo trudności, podjął pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie objął kierownictwo Katedry Prawa Karnego. W 1986 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Prowadził zajęcia z prawa karnego, postępowania w sprawach nieletnich oraz prawa rodzinnego.
Rola w wolnej Polsce
Od grudnia 1988 roku profesor Strzembosz brał aktywny udział w pracach Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. Współprzewodniczył również podzespołowi do spraw prawa i sądów podczas obrad Okrągłego Stołu, co miało fundamentalne znaczenie dla kształtowania się nowego systemu prawnego w Polsce. Jego wkład w reformy był nieoceniony.
Po przełomie roku 1989 objął stanowisko wiceministra sprawiedliwości. W 1990 roku został sędzią Sądu Najwyższego, a następnie pierwszym prezesem tego sądu. Z urzędu pełnił również funkcję przewodniczącego Trybunału Stanu. W latach 1994-1998 przewodniczył Krajowej Radzie Sądownictwa. Aktywnie wspierał reformę wymiaru sprawiedliwości i dążył do odbudowy autorytetu sądów.
Co robił po przejściu na emeryturę?
W 1998 roku, po przejściu w stan spoczynku, profesor Adam Strzembosz powrócił do pracy naukowej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 2000 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Pozostał aktywny w życiu publicznym, angażując się w ważne debaty.
W ostatnich latach swojego życia profesor Strzembosz konsekwentnie angażował się w obronę niezależności sądów. Ostrzegał przed odchodzeniem od zasad państwa prawa i możliwością powrotu do autorytarnego modelu władzy, podkreślając wagę praworządności. Zmarł 10 października w wieku 95 lat.
Opublikował liczne książki i został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami państwowymi, w tym Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Orła Białego. Jego dorobek naukowy i publiczny pozostaje znaczący.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
