Spis treści
Kto jest prawdziwym jasnowidzem?
Początek każdego nowego roku to prawdziwa gratka dla wszelkiego rodzaju prognostyków – od tych z kryształowej kuli, po analityków politycznych z nosem w sondażach i zakamarkach konstytucji. Nie inaczej było w pierwszym podcaście „Niedyskretnie o politykach” w 2026 roku, gdzie Joanna Miziołek i Eliza Olczyk gościły przewodniczącego Stronnictwa Demokratycznego, Pawła Piskorskiego, by wspólnie pochylić się nad przyszłością polskiej sceny politycznej. Wśród wszystkich przewidywań, jedno nazwisko szczególnie rozgrzało dyskusję – Karol Nawrocki. Gość podcastu zarysował wizję, która stoi w kontrze do niektórych, już wcześniej prezentowanych prognoz.
Warto przypomnieć, że medialne doniesienia nieraz potrafiły wprowadzić w konsternację, gdy na przykład wróżka Merkurja na antenie Polsatu kreśliła dla Karola Nawrockiego scenariusz wyjątkowo trudny na nadchodzący 2026 rok. Paweł Piskorski jednakże, z właściwą sobie pewnością, zdaje się absolutnie nie podzielać tych ponurych wizji, a wręcz przeciwnie – wskazuje na perspektywy pełne politycznych sukcesów. Jego zdaniem, prezydent ma przed sobą okres, w którym może stać się prawdziwym "rozgrywającym bez konsekwencji", umacniając swoją pozycję w sposób dotychczas niespotykany.
"Uważam, że to będzie najlepszy dla niego rok, bo będzie rozgrywającym bez konsekwencji. To znaczy, jeśli komuś będzie się paliło wiadomo gdzie, to nie jemu. On będzie zarządzał, jeździł, będzie odwiedzał pana Trumpa. Oczywiście, okoliczności międzynarodowe będą podkopywały troszeczkę jego komfort, bo Trump wycofujący się w ogóle z poparcia dla NATO [...] dla niego też jest kłopotem, bo on jest takim \"małym Trumpem\". Cała reszta jest dla niego strefą komfortu. Będzie realnie zmieniał ustrój Polski praktyką, starając się pokazać, do jakiego ustroju prowadzi" - powiedział.
Polityczny komfort czy realna zmiana?
Określenie "rozgrywający bez konsekwencji" brzmi jak marzenie każdego polityka, a według Piskorskiego, to właśnie ma być modus operandi Karola Nawrockiego w 2026 roku. Przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego wskazuje na swego rodzaju polityczną nieuchwytność prezydenta, gdzie kryzysy i problemy dotykają innych, podczas gdy on sam pozostaje w strefie względnego komfortu. To dość intrygująca perspektywa, biorąc pod uwagę bieżące realia polityczne i ciągłe napięcia na scenie krajowej.
Jedynym cieniem na tym słonecznym obrazie politycznej wygody mogą okazać się kwestie międzynarodowe, zwłaszcza jeśli Donald Trump faktycznie zdecyduje się na drastyczne ruchy wobec NATO. Piskorski celnie zauważa, że Karol Nawrocki, postrzegany jako "mały Trump", może odczuć konsekwencje takiego scenariusza, co nieco skomplikuje jego prezydencką podróż zagraniczną. Mimo to, zdaniem eksperta, reszta obszarów jawi się dla prezydenta jako przestrzeń do działania, bez ryzyka bezpośrednich politycznych "pożarów".
Jak prezydent zmienia ustrój?
Paweł Piskorski idzie o krok dalej w swoich prognozach, sugerując, że Karol Nawrocki w 2026 roku nie poprzestanie na byciu biernym obserwatorem czy sprawnym graczem w cieniu, ale aktywnie przystąpi do "zmiany ustroju Polski praktyką". To odważne stwierdzenie, które rzuca nowe światło na strategię prezydenta. Prezydent, wykorzystując luki i niedomówienia w konstytucji, ma realnie przekształcać sposób funkcjonowania państwa, niekoniecznie poprzez formalne zmiany legislacyjne, ale poprzez precedensy i konsekwentne działania.
Obecnie już obserwujemy, jak Karol Nawrocki stara się dyktować warunki, między innymi poprzez wstrzymywanie nominacji ambasadorów, oficerów czy profesorów. To działanie, które może wydawać się na pierwszy rzut oka drobne, jednakże w szerszej perspektywie stanowi element większej strategii. Właśnie w tych drobnych, lecz konsekwentnych ruchach, Piskorski upatruje siły prezydenta, który krok po kroku ma zmierzać do nowego, nie do końca jeszcze zdefiniowanego, kształtu polskiego ustroju. Brak wyraźnych zapisów konstytucyjnych dotyczących terminów wręczenia nominacji staje się tu polem do politycznej interpretacji i nacisku.
"Nie zwidziałbym się, gdyby 2026 roku Donald Tusk postanowił zmienić jakiegoś ministra, to on zrobi coś, co nie ma precedensu od czasów Lecha Wałęsy czyli powie \"Nie, ten minister mi się nie podoba, ja go nie powołam\"" - stwierdził.
Weto na Wawelu?
Teza Piskorskiego o możliwości zablokowania przez Karola Nawrockiego zmiany ministra przez Donalda Tuska w 2026 roku, jawi się jako scenariusz o znacznym ciężarze politycznym, przypominający czasy burzliwych relacji między prezydentem a rządem z wczesnych lat transformacji. Taki precedens faktycznie cofnąłby nas do politycznych manewrów, jakich nie widzieliśmy od czasów prezydentury Lecha Wałęsy, a to wiele mówi o potencjale konfliktu i możliwościach prezydenta. Weto personalne, bez wyraźnych podstaw merytorycznych, to akt politycznej siły, który może mocno zatrząść sceną.
Przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego wyraźnie zasygnalizował, że prezydent Nawrocki dąży do sytuacji, w której każda istotna decyzja, każda nominacja, będzie musiała uzyskać jego wcześniejsze błogosławieństwo. To nie tylko chęć zwiększenia wpływu, ale wręcz próba przekształcenia prezydentury z roli symbolicznej czy arbitra, w aktywnego współtwórcę i weryfikatora polityki rządu. Niewątpliwie, rok 2026 może być rokiem próbą sił na linii Pałac Prezydencki – Kancelaria Premiera, a stawka jest wysoka.
"Uważam, że to będzie jego wzrostu jego pozycji politycznej i tworzenia wrażenia, ze każdy, kto będzie chciał na prawej stronie porozumieć się, musi do niego przyjść i to uzgodnić" - ocenił.
Czy Nawrocki zdominuje prawicę?
Polityka międzynarodowa również stanowi interesujący element w układance przyszłości Karola Nawrockiego. Paweł Piskorski zauważa, że prezydent ma obecnie monopol na kontakty ze Stanami Zjednoczonymi, co jest jego silną kartą przetargową, szczególnie w kontekście potencjalnego powrotu Donalda Trumpa. Jednakże, ta siła wydaje się nie przekładać na realne zyski w relacjach z Unią Europejską, gdzie prezydent Nawrocki nie jest postrzegany jako kluczowy gracz. To tworzy pewien dysonans i pokazuje, jak zróżnicowane mogą być kanały wpływu.
Z perspektywy krajowej, Piskorski kreśli wizję, w której Karol Nawrocki staje się bezapelacyjnym liderem prawej strony sceny politycznej. Jego strategia ma prowadzić do sytuacji, w której każdy, kto myśli o politycznym porozumieniu czy budowaniu koalicji w obrębie prawicy, będzie musiał najpierw udać się na konsultacje do prezydenta. To wizja Nawrockiego jako głównego architekta i arbitra prawicowego bloku, co, jeśli się ziści, gruntownie przemodeluje siły w polskiej polityce. Rok 2026 zatem, zapowiada się jako rok kluczowy dla personalnych i ustrojowych roszad.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
