Spis treści
Zamek miejskich margrabiów
Zamek w Tarnowskich Górach, będący miejską rezydencją rodu Hohenzollernów, powstał w 1575 roku. Ulokowany w centrum miasta przy ulicy Zamkowej 12, stanowił ówcześnie ważny punkt na mapie regionu. W przeciwieństwie do wiejskiej siedziby w Świerklańcu, ten obiekt służył jako centralny punkt administracyjny. Jego prostokątny plan oraz czworoboczna wieża na osi były charakterystyczne dla architektury tamtego okresu. Wnętrza początkowo składały się z dwóch sklepionych pomieszczeń oraz sieni.
Najstarsze przedstawienia Tarnowskich Gór, takie jak rycina Paula Knötela z 1700 roku, wyraźnie ukazują zamek w panoramie miasta. Potwierdza to jego ówczesne znaczenie i rozpoznawalność. Królowa Eleonora Habsburżanka, małżonka króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, przebywała na zamku w 1670 roku, co świadczy o jego prestiżu. W czasach panowania Fryderyków w rezydencji urzędował również sędzia, powołany przez hrabiego Henckel von Donnersmarck. Przez wieki budynek przechodził liczne przebudowy.
Co przetrwało z dawnej twierdzy?
Obecnie zamek w Tarnowskich Górach nie przypomina już pełnoprawnej twierdzy, lecz wolnostojącą kamienicę. Czworoboczna wieża, niegdyś dominująca nad budynkiem, zniknęła z krajobrazu. Mimo to, część oryginalnych murów oraz trzy sklepione piwnice z kolebkowymi sklepieniami z lunetami zachowały się do dziś. Te elementy stanowią namacalny dowód na dawną konstrukcję obiektu.
Od strony ulicy Zamkowej nadal widoczne są filary, które pierwotnie wspierały arkady krużganka. Były one prawdopodobnie sklepione żaglasto lub krzyżowo-żebrowo, co dodawało rezydencji uroku. Podwórze zamku jest oddzielone fragmentem autentycznego muru, choć brama została przebudowana w 2016 roku. Piętrowy budynek, pełniący funkcje mieszkalne, został wpisany do rejestru zabytków 2 kwietnia 2020 roku pod numerem A/613/2020.
Zamek a wolnomularstwo w Tarnowskich Górach
Zamek w Tarnowskich Górach ma również intrygujący związek z historią wolnomularstwa. W 1800 roku obiekt stał się siedzibą Augusta Carla Friedricha von Boscamp-Lasopolskiego. Był on inicjatorem powstania tarnogórskiej loży masońskiej o nazwie „Silberfels”, co w tłumaczeniu oznacza „Srebrna Skała”. Spotkania członków loży początkowo odbywały się w murach zamku.
Z czasem spotkania wolnomularzy przeniosły się do wynajętego budynku na Lyszczu. Ostatecznie loża znalazła swoją nową stałą siedzibę w gmachu przy ulicy Jana III Sobieskiego. Obecnie ten budynek pełni funkcję Tarnogórskiego Centrum Kultury, kontynuując dziedzictwo miejsca związanego z kulturą i spotkaniami. Historia zamku i masonerii splata się, tworząc unikalny rozdział w dziejach miasta.
Czy w Tarnowskich Górach jest inny zamek?
Mimo że centralny zamek miejski praktycznie zniknął, Tarnowskie Góry posiadają inną znaczącą budowlę o charakterze zamkowym. Jest nią Kompleks Zamkowy Tarnowice Stare, którego budowa została ukończona około 1570 roku. Pierwszym znanym właścicielem tego imponującego obiektu był Piotr Wrochem, co świadczy o długiej i bogatej historii miejsca. Zamek ten stanowi ważny element dziedzictwa architektonicznego regionu.
Współcześnie Kompleks Zamkowy Tarnowice Stare nie pełni już funkcji rezydencjonalnych, ale został przekształcony. Obecnie funkcjonuje jako hotel i restauracja, oferując usługi gastronomiczne i noclegowe. Jest także popularnym miejscem do organizacji różnego rodzaju eventów i imprez, przyciągając zarówno mieszkańców, jak i turystów. Stanowi żywy przykład adaptacji historycznych budowli do nowoczesnych potrzeb.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
