Spis treści
Lwów pod ostrzałem
Nocny spokój Lwowa został brutalnie przerwany serią potężnych eksplozji, które wstrząsnęły zachodnią Ukrainą. Władze miasta szybko potwierdziły, że celem był kluczowy obiekt infrastruktury krytycznej, a uderzenie wykonano za pomocą rakiety balistycznej. Skutki ataku są znaczące, ale szczegóły zniszczeń wciąż są analizowane przez lokalne służby. To kolejny raz, kiedy cywilne cele stają się areną militarnego konfliktu.
Dowództwo Powietrzne „Zachód” Sił Powietrznych Ukrainy ujawniło intrygujące szczegóły dotyczące pocisku. Stwierdzono, że poruszał się on z prędkością bliską 13 000 kilometrów na godzinę, co wskazuje na trajektorię balistyczną. Taka prędkość, około dziesięciokrotnie przekraczająca barierę dźwięku, natychmiast wzbudziła podejrzenia o użycie zaawansowanej broni, a analitycy wskazują na konkretny rosyjski system. Typ pocisku zostanie dokładnie określony po zbadaniu zebranych fragmentów.
"Jednym z niewielu pocisków zdolnych do osiągnięcia takiej prędkości jest rosyjski pocisk Oresznik, który, jak chwalił się Putin, osiąga prędkość 10 Machów. Rosja po raz pierwszy wystrzeliła pocisk Oresznik w kierunku Ukrainy w listopadzie 2024 roku" - piszą amerykańscy dziennikarze.
Tajemnicza prędkość i źródło ataku
Podana przez ukraińskie dowództwo prędkość rakiety, przekraczająca 10 Machów, stanowi klucz do spekulacji. To właśnie ona, obok prawdopodobnego miejsca wystrzelenia, mocno sugeruje, że Rosja mogła użyć w Lwowie pocisku Oresznik. W mediach społecznościowych i analizach ekspertów przewija się pytanie, czy ta nowa broń faktycznie zadebiutowała ponownie nad Ukrainą, wywołując niemałe zamieszanie i niepokój.
Ukraińskie siły powietrzne wskazały poligon Kapustin Jar w obwodzie astrachańskim jako potencjalne miejsce startu rakiety. To strategiczne położenie dodaje wagi teoriom, ponieważ to właśnie tam, jak się uważa, Rosja utrzymuje swoje hipersoniczne rakiety balistyczne średniego zasięgu Oresznik. Takie doniesienia, choć wciąż niepotwierdzone, malują niepokojący obraz rosnącej eskalacji technologicznej w konflikcie i testowania nowych typów uzbrojenia w realnych warunkach bojowych.
Kiedy Oresznik uderzył po raz pierwszy?
Pierwsze udokumentowane użycie eksperymentalnej rakiety Oresznik przez Rosję miało miejsce 21 listopada 2024 roku, kiedy to pocisk uderzył w ukraiński Dniepr. Było to wydarzenie, które natychmiast wywołało międzynarodowe reperkusje i wzbudziło żywe dyskusje na temat rosyjskich zdolności militarnych. Prezydent Wołodymyr Zełenski początkowo sugerował, że był to pocisk międzykontynentalny, co podkreślało powagę sytuacji i potencjalne zagrożenie dla dalszego bezpieczeństwa.
Waszyngton szybko zareagował na doniesienia o pierwszym ataku, z wicerzeczniczką Pentagonu Sabriną Singh wyjaśniającą, że Oresznik to eksperymentalny pocisk. Zaznaczyła, że bazuje on na konstrukcji międzykontynentalnego pocisku balistycznego RS-26 Rubież, choć Kreml upierał się, że to zupełnie nowa generacja uzbrojenia. Ta rozbieżność w klasyfikacji podkreślała niewiadome związane z nową bronią i jej realnymi możliwościami, co tylko potęgowało obawy wśród zachodnich sojuszników Ukrainy.
Rosyjska odpowiedź na wsparcie Zachodu
Użycie Oresznika w listopadzie 2024 roku przez Rosję było szeroko interpretowane jako bezpośrednia odpowiedź na kluczowe decyzje Zachodu. Miało to związek ze zgodą prezydenta Joe Bidena, wydaną w połowie listopada, na użycie przez Ukrainę amerykańskiej broni dalekiego zasięgu do atakowania celów na terytorium Rosji. Wkrótce po tym podobną zgodę wydała Wielka Brytania, dotyczącą swoich pocisków Storm Shadow, co jeszcze bardziej podgrzało atmosferę w regionie.
Rosjanie nie kryli gróźb, twierdząc, że ich nowej rakiety nikt nie jest w stanie powstrzymać, a jej zasięg może zagrażać celom w całej Europie. Pentagon, podsumowując dostępne dane, konsekwentnie określa Oresznika jako eksperymentalny typ pocisku balistycznego średniego lub pośredniego zasięgu, wywodzący się z międzykontynentalnego pocisku balistycznego RS-26 Rubież. Ta nowa broń, niezależnie od dokładnej klasyfikacji, ewidentnie stała się elementem szantażu i odstraszania w geopolitycznej grze, o czym świadczą symulowane czasy lotu do baz NATO, takie jak 11 minut do bazy lotniczej w Polsce czy 17 minut do Brukseli.
Artykuł i zdjęcie wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). Pamiętaj, że sztuczna inteligencja może popełniać błędy! Sprawdź ważne informacje. Jeżeli widzisz błąd, daj nam znać.
